MEMLEKET ADINA
Ben Ordu'yu anlatırken bütün şiirler susar
Elvan elvan bir sis alır başımı
tenim yağmur olur gökyüzünde
tenim yosun tutar sahil boyu
tenim çocuklaşır ninni ninni
dalgalanır bu masal denizinde.
Alem sevdasını,
ben Ordu'yu anlatırım Tabyabaşında...
üç kız beni dinler biri onüç,biri ondört biri onbeş yaşında.
onüçlük daha çocuk ondörlük tozpembe,
kimse bilmez onbeşliğin durgunluğunu....
ama türküler bilir benim şu yokuş yüklü sokaklara vurgunluğumu.
Peştamalın moru kıskanır diye
ben Ordu'yu anlatırken söyleyemem
binbir tonda o yemyeşil kuşağı
incir dalında yosun kuytuda Emine kız gözlerinde söyler
oysa yedi ton yeşil kokar Ordu'da gökkuşağı
ben Ordu'yu anlatırım rüzgarları efil efil bahçelerde
elleri potak potak bebeleri
sabah vakti ben taşırım yama'dan
gah günü kovalarım yevmiyede
gah geceyi kollarım harman vakti
gah dellenirim uykuya
yinede uyumam o uyumadan.
)
