Tıpkı ßir Dü$ten Uyanmak GißiyDi.. 2 Ay, 1 Hafta önce
Karma: 1
O yarı mahmurlukta düşle gerçek arasında yaşanılan kısacık anın bir daha yaşanmayacağını bile bile yeniden uykuya yatmak gibi oldu. Birden yağmur sonrası açılan hava gibi her şey ışıldadı. Otlar, böcekler ve tüm kainat ışıl ışıl göz kırptı. Sonra ılık ılık bir şeyler aktı yüreğimin başına. Hani ilk cemre düşer de ısınır ya su, hava, toprak, işte ilk cemre düşmüş gibi ısındı yüreğim. Sonra... Sonra...
Sonra kayboluşu gibi güneşin bulutlarda, kayboldu içimdeki ışık. Uçsuz bucaksız bir çölün ortalık yerinde kalmış gibi çaresizliğe mahkum oldum. Ne yana baksam sonsuzluk, ne yana dönsem kayıp zamanın kayıp mekanında bitmeyecek bir yolculuk. Oysa geleceğe yönelik planlarım vardı. Oysa, ertelenmiş de olsalar, geçmişten arta kalan hayallerim vardı. Bir gül yetiştirecektim bahçemde, bir gül ki kokusu tüm kainatı kaplayacak da rengiyle, görünüşüyle umut dağıtacaktı. Oysa renkler hazırlamıştım, karmaşık olmayan, tuvallere resimler çizmeye. Heyhat! Yırtılan tuvallerimde şimdi sadece siyah renkler dökülüyor yerlere.
Tıpkı bir düşten uyanmak gibiydi.
Mana veremediğim sesler doldurmuştu odamın yalnızlığını. Bir çağrı mıydı, bilmiyorum. Bir kabulleniş miydi... Ses, süzme bal şerbeti kıvamında gelmişti. Süzme bal kıvamında tat katmıştı ruhuma. Bir heyecan kaplamıştı bedenimi. Bir esrik ürperti kaplamıştı. Bir tüy olup sevdanda titremek varken, bir yaprak olup savruldum fırtınada. Oysa renk, şekil ve mana aynı potada yoğrulmuş da aynı varlıkta kaybolmuştu.
Şimdi üşüyorum.
Evimin duvarlarına kadar gelen güneş, girmiyor penceremden içeri. Girse de ısıtmıyor. Titriyorum. İplik iplik çekilirken içimden bir şeyler, bir esrik sayıklamada hayallere dalıyorum. Önce ellerin giriyor dünyama, sıcacık okşayan, şefkatle tutan ellerin. Sonra gözlerinde kayboluyorum. Rüzgarda savrulan saçlarında bin kere kahroluyorum. Sabahın alacalığında kokun karışıyor hanımeli, yasemin ve gül kokularına. Derin derin içime çektiğim havada hasrete ‘dur’ diyorum. Oysa hasret için yaratılmış gönlümde hiç bitmiyor hasretin ağrısı.
Tıpkı bir düşten uyanmak gibi, hasret dolu sabahlarımda yeniden senli düşlere uyumak istiyorum
Her Yürek Mutlaka Sever. Yürekli Olmak İçin Sevdiğini Korkmadan Söylemek Gerekir. Kaybetmemek İçin Söyleyemiyorumlara Karnım Tok Benim. Kaybetmek İstemiyorsan Mücadele Edeceksin, Savaşacaksın ki O Seni Sevmese Bile Sen O' na İnat Seveceksin. O Zaman Bir Kalbe Sahipsindir ve İşte o Zaman Yaşamaya Başlamışsındır ...
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.
Senin " doğru " Dediklerini Onaylamak Zorunda DEĞİLİM....
Sen Beyaz Olduğunu Söyle...
Ben Siyahları Göstereyim...!
ayrı olunsa da,ayrılığın hiçbir zaman tesir etmediği hatta edemediği durumlar vardır.
hep bir dostluk resmi vardır aklında ve o hiçbir zaman değişmez,
ayrılık büyürken içimde sana olan saygım ve sevgim de durmadan hep büyüdü...
sen bilmesen de, bilmeyecek olsan da bu çalışma sana ...
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.
Gözlerim görmez ellerim tutmaz olmuş
Anılarla yaşamak ayrılıktanda zormuş
Söylenen her şarkı
Bana seni anlatırken
Sen sonsuza dek sevildiğini bil yeter
Kader böyleymiş meğer
Sonumuz ayrılıkmış
Bunca zamandır yaşanan
Sadece rüyaymış
İşte geldi sevgilim
Uyanma vakti artık
Sen sonsuza dek sevildiğini bil yeter....
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.