Bu akşam yine gömdüm efkarımı rakı kadehine, bir yanımda hüzün bir yanımda yalnızlık mezem ise sensizlik. Susuz içtim yine rakımı sulandırmadım efkarımı. İçip kör kütük sarhoş olacak her şeyi unutacaktım.
Yalnız bırakacaktım bu sefer seni tıpkı senin beni hep yalnız bıraktığın gibi.
Seni sevdiğim ilk gün ellerine bıraktığım kalbimi geri alıp senden arkama bakmadan kaçacaktım o sahneden. Senin ise umurunda olmayacaktı gidişim. Nasıl olsa geri gelecek diyeceksin içinden o bensiz yaşayamaz o bana muhtaç diyeceksin. Haklısın benim olmayan sevdiğim ne yazıkki muhtacım ben sana ve kalbim ellerinde uzun zamandır. Ama sen o kalbin değerini hiç bilmedin biliyor musun hep kanattın onu
Sadece bir duraktı yüreğim senin için bir nefeslik uğradığın sonra anlamsızca gittiğin. Ben ise senden hiç gidemedim olamadım hiç sensiz. Her gidişinde yokluğuna sarıldım yokluğunda da buldum seni. Sensizliğe tutundum sıkıca bırakamadım seni. Hiç yalnız bırakamadım ben seni...
Yüreğine başkalarının açtığı yaraları ben sarmaya çalıştım kendi ellerimle...Acı çektim sen üzüldüğünde. Ne zaman senin gözlerin yaşarsa yaşlar benim gözlerimden akardı senin için ben ağladım hep. Hiç yakınmadan hem de.
Bir nefeslik uğradığın, acılarını yüklediğin ve gittiğin. Her gelişin bir hüzün her hüzün bir gözyaşı bıraktı bana. Yinede hep bekledim seni sen hep yanımda ol diye ben hep yanında olayım diye. Mutluluklarını da paylaşmayı ne kadar isterdim ne kadar isterdim gülüşlerin olmayı...
Neyse rakımın boynu büküldü masamda yine beni içmeden onu düşünüp sarhoş oldun der gibi buruklaşmış tadı. Sanki bana sarhoş olsanda unutamazsın o nu der gibi duruyor kadehteki susuz rakım. Bir yudum alıyorum rakımdan bir yanımda hüzün bir yanımda yalnızlık mezem ise sensizlik, masamda bana bakmayan resmin ve yine aynı şarkıyı dinliyorum...












......
Yalanmış ne varsa yaşadığımız.

Ne varsa söylediğin, ne varsa hissedilen, her şey yalanmış. Bu kadar geç mi anlamalıydım? Bu kadar çok mu bağlanmış olmalıydım?

Neden en başında değil de şimdi? Ben miydim yüreğine seçtiğin oyuncak?

Kaybolan zamanlar, yitik umutlar gelir mi geri?
Issızdım.
Yapayalnızdım.
Çaresizdim.
Karanlık ve de tükenmiştim gittiğinde. Sustum, söyleyemedim.

İçim ağlıyordu da bir damla gözyaşı dökemedim. ;Seviyorum diyemedim.
Toprağın kokusunu, havanın kokusunu, çiçeklerin kokusunu hepsini bir bir çektim içime bir Senin kokundu bilmediğim.

Alâkadar olmadığım ne varsa bildim. Hepsini ezberledim. Yalnızca Sendin bir kelime edemediğim.

Sesini bilmediğim, yüzünü görmediğim, sadece hayal edebildiğim bir güzelliktin. Dolaşıyordun damarlarımda. Sen sadece kendini anlattığın kadardın.

Bir de Seni içimde büyüttüğüm kadar.
Suskundum.
Te
Sevdim Seni hem de aklının alamayacağı kadar; deseydim inanır mıydın?

Sen de beni en az benim kadar sever miydin? Of! Yanıyor içim.

Sen böyle gitmemeliydin. Hani ben vazgeçilmezindim.

Hani uğrumda her şeyi göze alırdın?

Cok güzelmiş

Fazla söze gerek yok NOKTA

Bir nefeslik uğradığın, acılarını yüklediğin ve gittiğin. Her gelişin bir hüzün her hüzün bir gözyaşı bıraktı bana. Yinede hep bekledim seni sen hep yanımda ol diye ben hep yanında olayım diye. Mutluluklarını da paylaşmayı ne kadar isterdim ne kadar isterdim gülüşlerin olmayı...