Bazı anlar var, bir şarkı geliyor kulağıma; zamanı durduran, bana "Seni"
hatırlatan..
O anlar acaba diyorum.. Acaba o da beni düşünüyor mu.. Benim onu sevdiğim
kadar o da beni seviyor mu? Gözlerinde kaybolduğum insanın kalbinde azda
olsa bir yerim var mı?..
Sorular, sorular, sorular.. Bana ne yaşattın ki seni bu kadar unutulmaz,
seni bu kadar vazgeçilmez yaptı.. Biliyorum sorular seni bana getirmez..
Biliyorum acım ne yaparsam yapayım dinmez..
Her güne başlarken vazgeçtim diyorum. Bu gün son.. Bir daha adını
anmayacağım, gözlerini düşünmeyeceğim, nefesini hissetmeyeceğim… Olmuyor yapamıyorum iste... Seni içimden sokup atamıyorum…
Hayatta bir insanın basına gelebilecek en büyük mucizesin… Ve ne şanslıyım
ki ben bu mucizeyi yaşadım.. Hala da yaşıyorum… Hala geceleri karanlık odamda bana gülümsüyorsun..
Gittiğinden beri değişen çok şey yok... Senden kalanlarla seni yasamaya
çalışıyorum.. Her yağmurda dışarıya fırlıyor sokaklarda seni arıyorum.. Seni
ilk gördüğüm günü hatırlıyorum.. O anı yasıyorum.. Başını omzuma koyduğun anı.. Keşke diyorum o an ölebilseydim....
Yine yağmur yağıyor.. Yine sokaklardayım.. Yine ağlıyorum..... Ve yine... yine... yine..
ölemiyorum......
(?????)