Kimse senin kadar vuramadi beni,
Isyanlarimi bir böcek misali ezip geçip,
Cesedime basa basa kahkaha atarken,
Gözyaslarin damliyordu sol tarafima
Son sözlerin biçak oldu,
Lakin kalbime degil sirtima..
Bir adin kaldi dudaklarimda
Andikça kan toplayacak,
Bir ödem sanki,
Kangren olana dek sizlayacak
Elbet pihtilasacak.
Hosça kal demek isterdim sana
Olmadi elde degil gururuna yaklasmak.
Sayet tarih tekerrür ederse inadina
Bakislarin çarpsa da bedenime
Kaçamak, kaçamak
Kan tükürecegim ayaklarinin dibine
Seni seviyorum demek yerine..
Yine de kapanmayacak
Yaralar bilirim,
Her gece seni ulusamda bir it gibi,
Bu son sözlerime kefilim.
Günahlar islemis olsam da senin ugruna,
Tuglalar örüldü sana çikan tüm yollara,
Istesem de gelemeyecegim…
Duman altiyim simdi
Atar damarimi söktügünden beri
Akbabalar üsüstü lesime
Paylasmak için senden kalan son lokma beni,
Boynu bükük kir çiçekleri gibi
Topragima küstüm, her sensiz güneste
Irmaklar fayda etmeyecek
Arinmam için, duydugum son sözlerine..
Sen lanet gecelerde yalniz uyurken
Ben beni bekleyen hayaline yürüyecegim
Ve beni kimse senin kadar vuramasa da
Ben hiç kimseyi senin kadar sevemeyecegim…
