Ben seni yaşatırken içimde türlü oyunlar kurdun sen kendi içinde, ben ortak olmadım ki. sen yazdın; sen başroldeydin hep, bende bir rol istedim sadece bu aşk oyununda sen beni hep yok saydın...
kendin yazdın sen bu senaryoyu ve kendin oynadın her anında..
ama bu sefer oscarlık değildi bu perfonmansın. nasıl olabilirdi ki
sen zaten iyi bir oyuncu değildin, sadece kendin oldun ve sen zaten hep böyleydin...
sen hiç yaptın mı, deli gibi çarpan yüreğine vurabildin mi???
sevdin mi esip gürleyen, çağlayan gibi çoşan hislerine dur diyebildin mi?engeller koyabildin mi aşkın önüne, set çekebildin mi...
ben yaptım, ben vurdum, ben dedim, ben çektim!!!
ben hep senin yüzünden ben acı çektim, ben değildim belkide değiştim seninle birlikte sen olmak için...
anladım ama ben değişirken sen hiç fedakarlık yapmadın, kendin oldun hep zaten sendin en çok canımı acıtan sendin...
senin hayatında olmak değildi ki istediğim ben senin hayatının anlamı olmak istedim, ama sen zaten kendi oyununu başkasıyla oynuyordun bir aşk oyununu..
artık bu soruların hiçbir anlamı yok, bitti bu oyun sonuna geldik şimdi istesende tekrarı yok artık...
aşk iki kişiliktir, sen aşkı oyun zannettin kastını geniş tuttun...
bu sefer yanıldın ve anladın sanırım; aşk büyük yüreklerin işidir, her yürek kaldıramaz!!!