Anlarım,
Gece çökünce şu köhne şehre ,
Yıldızların sen gibi parlamasını..
Anlarım,
Bulut kaplayan her köşe başında
Gölgenin gölgem olmasını..
Bir elim kalem tutmuş,yine sensizliklerle dolu gönlüm isyan geceleri yazıyor.
Dualar ediyorum ardın sıra seni unutmak için ama nedenini bilmediğim bir sen var yanımda,
tıpkı gidişinde olduğu gibi..
Nedensiz ve sevgisiz koca bir hayatın içindeyim.Senin sevmediğin kadar,
nefretin kadar yalnız ve umutsuzum bu hayattan.
Yaşantım sadece korkaklığımdan..
Seni unutup,hayatımdan söküp bir köşeye,anılara, öylece bırakıp yeniden sensiz doğabilmek..
Ne gecede gece var,nede bende ben kaldı.
Bir yalnız yağmur olmuş gözlerim ve öylece duruyorum zamana karşı..
Yine yağmurun adı yağmur kalacak..
Anlarsın,
Bu utangaç sözlerin koynunda,
Dilim varmıyor diline dokunmaya..
Dönüp ardından bakarken sana,
Elim varmıyor eline dokunmaya..
Anlarsın,
Bir tanrıya yalvarıyorum bir sana,
Tüm yalvarışlar gördüm ki boşa..
Yalansın gönlüme,yalansın yüreğime,
Elin elime değse,yalansın bedenime...
