Temel, Fadime'nin kedisinden nefret etmektedir. Birgün kararını verir ve
Fadime evde yokken kediyi yakalayıp, arabasına koyar.
1-2 kilometre kadar ileride, bir köprünün yanına bırakıp evine döner. Kapıyı
açıp eve döndüğünde bir de bakar ki, kedi sepetinde oturuyor. Ertesi gün,
Fadime'nin evden çıkmasını bekleyip, kediyi yine arabaya atar. Bu kez 5-6
kilometre ötedeki bir kasabada, bir çöp konteynerinin içine bırakır.
Eve döner, kapıyı açar, kedi yine baş köşeye kurulmuş,Temel'e kötü kötü bakıyor...
Ertesi gün işi iyice inada bindirir, kediyi yakaladığı gibi 10-15 kilometre
direksiyon sallar, bulduğu her tali yola girer, kedi yönünü kaybetsin diye
çeşitli şaşırtmaca yollara girer, daireler izer.
Sonunda yaptığı işten iyice emin olunca, arabayı durdurur ve kediyi bırakır.
Arabasına atlayıp, evinin yolunu tutar.
Saatler sonra Temel evine telefon açar;
- Uy Fadime, kedi yaninda mi?
- Evde, niye soriysun da?
- O ibn.'yi telefona ver hemen. Kayboldum; yolu tarif etsin.
