Hasretimin yıllardanberi bel bağladığı..
İşte odur düşüncelerimin başucunda.
O, göğsünün taşkın hareketi avucunda,
Gözlerinde rüyaların gülüp ağladığı.
Kendi bahçesidir onun içinde gördüğüm.
Yollar yine her günkü gibi yaz uykusunda
Ve yaban çiçeklerinin buruk kokusunda
Her ikindi günlük ruyasını gören mürdüm.
Onun da dudaklarında bir eskiye dönüş,
O da yüzmede bir ses yığını üzerinde.
Bin hatırayı bir anda duyan gözlerinde
İnsana ruhlar dolusu haz veren düşünüş.
Sonra kızlık kadar temiz, aydın bir açılma:
Evine giden toprak yolda o yine çocuk,
Yine uykuyla başlıyan alemde yolculuk
Ve taptaze sabahlar kayısı dallarında.
Hasretimin yıllardan beri bel bağladığı..
İşte odur düşüncelerimin başucunda.
O, göğsünün taşkın hareketi avucunda,
Gözlerinde rüyaların gülüp ağladığı.
Unutma;
Sen geldin / Sevdalandım.
Sen geldin / Umutlandım.
Sen geldin / Hayata Kök Saldım
Velhasıl;
Elveda Hüzün / Hoşgeldin Hayat
Sustum çünkü beni en iyi sen anlarsın
sevmiyorum kendimi !
sevmem öyle herkesin sevdiği şeyleri...
Ask ve arkadaslik bir gün yolda karsilasirlar ask kendinden emin bir sekilde sorar; ben senden daha candan ve daha yakinim sen niye varsin ki bu dünyada? Arkadaslik cevap verir "sen gittikten sonra biraktigin gozyaslarini silmek için...."
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.