Silebilsem birde!....
az önce arayacaktım seni.ellerim bana sormadan telefona gitti.kalbim hızla çarpmaya başladı.sildiğim numaran hala aklımda.çevirdim numaranı tam arayacaktım durdum.aklıma seni hayatımdan çıkardığım için bir daha aramayacağıma dair söz verdiğim geldi.sildim telefondan numaranı.(aklımdan silebilsem birde!...)
şimdi kalbim nefretle çarpıyor.sustu! ismini sayıklamıyor da bana yaptığın kötülükleri anlatıyor kalbim.(canım çok yandı ve hiç haberin olmadı.ben ağlarken senin güzel gözlerin gülüyordu.sahi kaç yüzün var senin?hani ben ağlarken sen gülemezdin?...)
seni hatırlatan ne varsa attım.(resimlerini sildim ama hala hayalin gözlerimde.)hala biliyorum gözlerinin ne renk olduğunu.
seni seven kalbimi çıkarabilsem içimden.ya da seni çıkarabilsem kalbimden...
seninleyken kalbim esir almıştı ya beni şimdi mantığım benimle.onu sevme diyor! çok da haklı...sevilecek biri değilsin ki...nefreti hak etmeyecek kadar küçük bir aşksın.(bütün bunlara seni inandırabildim,birde ben inanabilsem...)
bu hüzün ne zaman geçecek bilmiyorum.ne zaman tamamen gideceksin benden?seni tanıdığım güne lanet ettim ya,tamamen bittiğin günde bayram olacak benim için.
ne duruyorsun?gitsene artık.git! git! git(me).dur.söylenecek bir şeyler daha vardır belki???ya da neyse.daha fazla kırma kalbimi.senden kalan ne varsa al git!haydi hoşça kal...
