|
Sensizim işte...
Senle dolu koca bir boşluğun ortasında.
Sensiz geçen ilk sonbahardayım,hafiften bir rüzgar bana seni fısıldıyor,biraz da senin kokunu getiriyor bana.Usulca ürkekçe biraz da utanırcasına.Kokun değişmiş,rüzgar söyledi; yeni aşkın vermiş sana bu kokuyu,daha çok sevmişsin benimkinden,daha çok...
Ona daha çok''Seni seviyorum.''demişsin,Doğru mu desem neye yarar? Benim değilsin artık ve hiç olmayacaksın birdaha,hep olduğun gibi...
Bana da söylemiştin; seviyorum seni demiştin,asla bırakmam,bi başkasına asla ''Seni seviyorum''diyemem demiştin.Şimdi ben neye yanayım söylesene; beni bırakıp çekip gitmene mi,yoksa,yoksa benden bir başkasına''Seni seviyorum.''diyebilmene mi? Ne ye?
Peki söylesene ona da söyledin mi,inandırdın mı yalan aşkına,kandırdın mı onu da benim gibi?
Vitrine koyduğun hangi, hangi aşkı aldın bu defa,nasıl başladın ve nasıl bitireceksin hı? ? ?
Peki ben sana ne yaptım söyler misin ne yaptım?
Seni sevmekten,sana tapmaktan ve beni sana vermekten başka ne yaptım...
Eğer varsa bir suçum,eğer kırdıysam kalbini,bilmeden üzdüysem seni,yaptımsa böyle bi aptallık lütfen bunu bana sen söyle olur mu...
Şimdi beni bırakıp gittiğin yerdeyim,tam aynı yerde.Ama bu sefer beni bırakıp gidecek bir sen yok burda.Son kez elimden tutup,alnımı öpüp gidecek bir sen yok işte.Her şey aynı yerinde.Hemde her şey.Hani çok sevdiğin kırmızı koltuk varya; şu tahta kapıyı çarpıp gittiğin günden beri bomboş ve yapayalnız.Tıpkı benim gibi diyeceğim ama ben bomboş değilim ki sevgili,ben bomboş değilim ki...İçimde kocaman bir sen bir de sen varsın işte.
Dışarıya bakmaya doyamazdın hani yağmur yağarken.Şimdide yağmur yağıyor.Ve,yere düşen her damlanın yüreğinde bir sen gizli bir de sen...
Gitmeye korktuğum koskoca bir oda var,koskoca bir dünya kadar.Hemen şurda; sağ tarafta.Korkuyorum işte,kapıyı açıp seni bulamamaktan,sensizliğe daha da çok gömülmekten korkuyorum.
Kaç ay oldu gideli? Kaç günüm,kaç saatim sensiz geçti bilmiyorum,bilmiyorum ama şu tahta kapıyı çarpıp gittiğin günden beri varya; seni bekliyorum,aynı duygularla,aynı heyecanla.Gelmeyeceğini bilsem de,bu bekleyeşin sonu yok desem de bekliyorum işte.Gözlerim her dakika kapıda,belki açarda girersin diye.Hem kilidi hiç değiştirmedim,oluraya bi gün gelirsen kapıda kalmayasın diye.
Şu sallanan koltukta oturuyorum yine,pencerenin hemen önünde.
Başım avuçlarımın içinde,yine dışarıyı seyrediyorum.Kızardın hani; ''Koyma başını avuçlarının içine,baktığımda göremiyorum seni.''derdin.
Başım avuçlarımın içinde,bana kızan bir ses duymaya çalışıyor kulaklarım,ama bir türlü başaramıyor bunu,bir türlü başaramıyor işte.Çek ellerini üstümden diyor,belki ellerin yüzünde duyamıyorum o tatlı sesi.Ellerimi çekiyorum ama yine de duyamıyorum o sesi.
Aklıma geliyor; yağmura kızıyorum; ''SUS''diyorum,''Sessiz ol biraz.Sevgili geçerde duyamazsam,çok kötü yaparım seni.''Ama dinlemiyor.Sanki; bana inat,sevgime inat,aşkıma inat daha da şiddetleniyor,daha da sert çarpıyor camlara daha da kuvvetli.
Kızgın değilim; ne sana nede bi başkasına.Kızgınlığım sadece kendime,isyanım sadece bana; sana alışmama,sana bağlanmama...
Neyse boşver...
Asıl söylemek istediğim; ''Ben,seni hep bekledim SEVGİLİ...
''Ben,seni hep bekledim...''
Merak etme,hepte bekleyeceğim seni.Hayatımın son gününe kadar hiç gelmesen de ben seni heep bekleyeceğim sevgili...
Gözlerimi kapatana kadar,son nefesimi verene kadar hep bekleyeceğim seni...
''HEP BEKLEYECEĞİM...''
Keşke gitmeseydin.Keşke bırakmasaydın beni.Düşeceğimi bile bile neden bıraktın ki beni? Niye git dedin ki bana gideceğimi bile bile? Pişman mısın söylesene? Hani bir gel desem gelir misin? Yine tutar mısın elimden? Kaldırır mısın beni düştüğüm yerden?
Sana o kadar ihtiyacım var ki...
Ama yoksun işte.Hani hep yanımda olacaktın? Hani hep başımın belası olacaktın sen? Nerdesin ey SEVGİLİ? Niye duymuyorsun ki sesimi,niye dönüp bakmıyorsun ki olduğum yere? Niye kapıların hep kapalı yüzüme? Niye sırtın dönük bana?
Bir kez baksan,sadece bir kez...Ama yok.O bana; baktığın gözleri göremeyeceğim bir daha biliyorum.Biliyorum bir kez daha benim olmayacaksın.
´´Yazdığın bütün şiirlerde ben olayım´´derdin.Bak; her yerde sen varsın artık.Hayallerimde, rüyalarımda, dudaklarımda, kalbimde,ruhumda ve şiirlerimde...Hep sen, bir tek sen varsın.Ama sen bunların hiç birini bilmiyorsun.Bilsen döner misin bana? Sever misin eskisi gibi? Boynuma sarılıp; ``askım´´ der misin yine? Gelmezsin değil mi? Beni duyamazsın değil mi? Duymazsın.
Şiir değil bu yazdıklarım.Sana haykırıyorum ben. Bir de duysan.Kulaklarını kim tıkadı senin? Gözlerini kim mühürledi? Kim düşman etti seni bana? Kim ayırdı yollarımızı? Kim karaladı sevdamızı? Bu muydu sözümüz? Bu muydu bana olan o büyük aşkın? Bu muydu o eşi benzeri olmayan sevdamız? Bunu mu düşlemiştik seninle? Böyle mi hayal etmiştik? Bunlar yoktu ki bitanem sözlerimizde; böyle olmayacaktık ki biz seninle.Hiç ayrılmayacaktık ya biz seninle. Hep birbirimizin olacaktık ya sevgilim. Ben sıcacık koynunda uyuyacaktım ya sen saçlarımı okşarken. Birlikte merhaba diyecektik her yeni doğan güneşe. Her sabahı birlikte karşılayacak ve her günü birlikte uğurlayacaktık seninle. Böyle değil miydi hayallerimiz? Bu değil miydi yolumuz? Aynı hedefin iki yolcusu değil miydik biz seninle? Niye yalnız bıraktın beni? Niye çekip gittin birtanem. Yalvarırım DÖN... Ne olur dön... Ben bırakıp gittiğin yerdeyim.Duy sesimi yalvarırım. Bir kez olsun bak gözlerimin içine. Bak ta anla seni hala ne çok sevdiğimi. Ve dön bana yeniden ne olur... SEV BENİ YENİDEN NE OLUR... AL BENİ YANINA NE OLUR... NE OLUR...
Bir şiir yazdım senin için.
Hani kapatamadığımız şu defter varya
İşte onun son sayfasına.
Seni sevdiğimi söylemedim ona
Olurda bir gün yaşayacak bir sayfamız kalmaz da açıverirsin o sayfayı
Biliyorum susmayacağını
Ve sana bağıra bağıra seni sevdiğimi anlatacağını.
İşte bu yüzden gizli tuttum hep seni
Kalbime bile söylemedim sevdiğimi
Ne bileyim işte söyleyemedim
Yediremedim gururuma,yapamadım
Hep geri tuttum kendimi senden,
Hiç bakmadım gözlerinin içine.
Ya da belki de bakamadım.
Hep başka bir ´´BAHAR´´ı gördün oysa.
Hep başka bildin beni.
Başka başka koydun adımı.
Ve sen,
Hiç büyütmedin ki gözünde beni,
Hiç ben olduğumu söylemedim ki sana
Hiç benmişim gibi konumadım ki seninle.
Bakmadım ki ben hiç sana,benim gözlerimle.
Ve senbu yüzden hep yabancı bildin kendine
Bu gün de olduğu gibi.
Son hatanı yaptın
Ve gidiyorsun.
Yolun açık olsun.
Gittiğin yerde mutlu olmadır dileğim
Gittiğin yerde bensiz kalmandır.
ve,
Adımsız ´´BAHAR´´sız kalmandır isteğim.
Bir kez daha yok bunun dönüşü
Yok yine adını anmak senin
Hayalini kurmak,seninle mutlu olmak yok.
Sana uyanmak,sana gelmek ve sana gülmek yok artık.
Bunların hiç biri yok
Senin için hiçbir şey yok.
Ve bak ne mutlu sana
Artık bir BEN yok senin için
Ve artık sana bir BEN yok
Geri dönüşün de yok
Geri dönüşüm de yok
Demiştim ya,
´´Bir şiir yazdım,senin için´´
İşte bu şiirin de ´´SONU´´yok...
|
