|
|
YALNIZLIĞA ALIŞMALI İNSAN (1 inceleyen) (1) Ziyaretçi
Beğenilen: 0
|
|
|
BAŞLIK: YALNIZLIĞA ALIŞMALI İNSAN
|
e....a (Yazar Üye )
Kıdemli SoSYeTe
Gönderiler: 220
|
|
YALNIZLIĞA ALIŞMALI İNSAN 1 Yıl, 11 Ay önce
|
Karma: 2
|
|
Bavulları hep toplu durmalı insanın...
Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...
Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...
İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...
Yalnızlığa alışmalı...
* * *
Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti. Dayanışma... günümüz borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık...
Bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı.
Terörün bile bireyselleştiği çağdayız. Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır.
* * *
İşte o yüzden alışmalı yalnızlığa...
Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan... Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı... Hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başını dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli... Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...
Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına...
"Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne...
Telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kimse yok" denmeli, "... belki de hiçbir zaman olmayacak..."
Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...
* * *
Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.
Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür.
O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan...
Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı... Kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı...
Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı...
Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözüpek olabilmeli...
Sessizliği, sese dönüştürebilmeli...
* * *
Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...
Yollarla barışmalı...
Yalnızlığa alışmalı...
|
|
|
|
|
|
|
Eski zamanlarin birinde bir adam hayatin anlaminin ne olduguna takmis
kafayi..
Buldugu hiçbir cevap ona yeterli gelmemis ve baskalarina sormaya karar
vermis..
Ama aldigi cevaplarda ona yetmemis.Fakat mutlaka bir cevabi olmali
diyormus..
Ve dolasip herkese bunu sormaya karar vermis..
Köy,kasaba,ülke dolasmis bu arada zamanda durmuyor tabiki ...
Tam umudunu yitirmisken bir köyde konustugu insanlar ona
-Su karsi ki daglari görüyormusun,orada yasli bir bilge yasar istersen ona
git belki o sana aradigin cevabi verebilir. " demisler.
Çok zorlu bir yolculuk sonunda Bilgenin yasadigi eve ulasmis adam. Kapidan
içeri girmis ve bilgeye Hayatin anlaminin ne oldugunu somus ..
Bilge sana bunun cevabini söylerim ama önce bir sinavdan geçmen gerekiyor
demis ...
Adam kabul etmis..
Bilge bir çay kasigi vermis adamin eline ve içinede silme bir sekilde
zeytinyag doldurmus.
Simdi çik ve bahçede bir tur at tekrar buraya gel ...
Yalniz dikkat et kasiktaki zeytinyag eksilmesin eger bir damla eksilirse
kaybedersin..Adam gözü çay kasiginda bahçeyi turlayip gelmis.Bilge bakmis
evet demis kasikta yag eksilmemis,peki bahçe nasil di(!)
Adam saskin..Ama demis ben kasiktan baska bir yere bakmadim ki ....
Simdi tekrar bahçeyi dolasiyorsun kasik yine elinde olacak ama bahçeyi
inceleyip gel ,demis Bilge...
Adam tekrar bahçeye çikmis gördügü güzellikler büyülemis muhtesem bir
bahçedeymis çünkü ...
Geri geldiginde bilge ,adama bahçe nasildi diye sormus ...
Adam gördügü güzellikler karsisinda büyülendigini anlatmis..
Bilge gülümsemis ,ama kasikta hiç yag kalmamis demis ve eklemis
"--Hayat senin bakisinla anlam kazanir ya sadece bir noktayi görürsün
hayatin akip gider sen farkina varmazsin..Yada görebilecegin tüm
güzelliklerin tam ortasinda hayati yasarsin akip giden zamanin anlam
kazanir
"Hayatinin anlami senin bakislarinda gizli"
|
|
|
Herkesin yazı yazması yönetici tarafından engellenmiştir.
|
|
|
|
|
|
