BENİM HAYATIM..

Maziye dönüp bakıyorum da bazen,
Neler yaşamış,neler yaşatmışım meğer,
Her gelen bir şeyler alıp götürmüş benden,
Kimi aklımı,kimi umutlarımı,
Kimine bir tek çiçek bile verememişim,
Kimine ömrümü adamışım bazen,
Kimine veda bile edememiş,
Kimini dualarla uğurlamışım giderken,
Kiminden de yığınla beddua almışım,
Bilemeden gitti hepsi,
Aslında her gelen,
Gidene kadar çok değerliydi benim için..

Bugün bakıyorum halime,
Elimde kalanlar,
Birkaç damla göz yaşı,
Kırış kırış olmuş bir beden,
Birkaç eskimiş şiir,
Hepsi bu işte,
Ellerimi bile götürmüşler giderken,
Gözlerimde sevinç,kalbimde sevgi,
Küçücük bir umut dahi bırakmamışlar,
Kızmıyorum asla hiç birine,
Hepsi kendince haklıydılar belki,
Hayat onlarındı çünkü,karışamazdım ki,
İstediğim sadece biraz ümitti aşka dair,
Başka hiçbir şey beklemedim,
Ama,
Onu da vermek zormuş demek ki..







Yarın ne olur bilmiyorum,
Ne kadar sürer böyle hayatım,
Mutlu olmak haram artık bana,
Belki bir köşede ağlarken,
Belki bir çeşmeden su içerken,
Belki de bir çiçeği koklarken görürler beni,
Ama koparmam hiçbir çiçeği dalından,
Yapraksız güller gibiyim zaten,
Açmayan goncayken soldurdular beni,
Bilirim o yüzden güllerin neler çektiğini,
Ağlarken ölmem asla,
Ölürken de ağlamam bir daha,
Zaten gülememişim bu hayatta,
Bari ölürken güleyim doya doya..

Bir şiir kadar kısa işte ömür,
Maziye zaten doyamadım,
Bugünden nasibimi alamadım,
Yarın yarın derken de,
Kapanır gözlerim ansızın..

EMRAH KONTAŞ..
22.07.2010