Yalan dolu her bir gün
Yağmur yağıyor camın ardında
Donuk sahte bir çift göz
Lanet okuyor ardında herbir tatlı ümide
Minicik bir kalp
Buğusuna hapsolmuş pencerenin
İçi boş
Sen hiç olmadın bir yerinde
Bir yerinde sen gibi hissetmediler seni
Sen gibi özlemedi hiç bir kalp
Hani yağmurda dolaşan bir çift kalp
Bağları sımsıkıydı ya yalandan
Çocukca tutunmak gibi herşeye
Ve akıl alıp giderken kendini
Kalp yine büyük vurgunlarda
Ahmaklığına küfrederek
Aklın oyununa yine gelerek
Bir başına, çaresiz, ortada kalmış zavallı
Önünde büyüyen uzaklara bakıp
Her seferinde aynı terane, hiç kimseye güvenmem artık...
Sen hiç olmadın bir yerinde
Bir yerinde sen gibi hissetmediler seni
Sen gibi özlemedi hiç bir kalp
Hani yağmurda dolaşan bir çift kalp
Bağları sımsıkıydı ya yalandan
Çocukca tutunmak gibi herşeye
Ve akıl alıp giderken kendini
Kalp yine büyük vurgunlarda.........